Autun is de hoofdstad van de Morvan met ongeveer 15.000 inwoners (de Morvan is 100 x 50 km groot en ligt in de regio bourgogne).
Autun dankt zijn naam aan de Romeinse princeps Augustus, die rond het begin van onze jaartelling op de plek van het huidige Autun de stad Augustodunum stichtte. Hij wilde in Gallië een stad stichten die de macht van Rome zou uitdrukken. Daarom kreeg Autun enkele indrukwekkende gebouwen; van sommige zijn nog de overblijfselen te zien. In de middeleeuwen kende Autun opnieuw een bloeiperiode. Het werd een religieus centrum en kreeg een kathedraal. Het opvallendste gebouw in de stad is de kathedraal Saint-Lazare, waarvan de bouw begon in de 12e eeuw. Het timpaan van het hoofdportaal wordt beschouwd als een van de meesterwerken van romaanse beeldhouwkunst. Het stelt het Laatste Oordeel voor (met dank aan Wikipedia).
We hebben wat door de oude stad gewandeld en hier en daar stil gestaan bij interessante dingen. Als je zo rond wandelt vallen er ook allerlei culturele verschillen op tussen Frankrijk en de Fransen en Nederland en de Nederlanders. Het is niet mijn gewoonte om alle bezienswaardigheden die in de toeristengidsen staan te gaan fotograferen. Dat heb ik dus vandaag ook niet gedaan.
Het begon met het parkeren. We hebben de auto neergezet op een parkeerplaats in het centrum van de stad. Het was een betaalde parkeerplaats, dus zoeken naar de P-meter. Je kon maximaal 3 uur parkeren voor €5,- (goedkoop voor zo'n stad). We wilden langer dan 3 uren blijven dus zouden tussendoor moeten bijbetalen. Nadat Marleen er een €2 munt in had gestopt, verscheen in het venster 15.48 uur. Dat was al 4 uren voor €2,- We snapten er niets van en hebben het zo gelaten. Om 15.40 uur zien we wel verder.
Eerst op een bankje in de zon mijn boterham opeten.
Hier een stel bloembakken aan de muur:
Hier een perk in het midden van een klein verkeersplein:
 |
| Op deze machtige deur zit een bordje |
Nog een bordje, nu op de muur
De straten ook niet rolstoelvriendelijk
Autun heeft een stadsmuur. Daar buiten heb je mooie uitzichten en weggetjes die soms behoorlijk omhoog of omlaag lopen
Om een uur of twee werd het tijd om een terras op te zoeken voor een lichte lunch. Midden op een plein was een leuk terras. Er was een tafel vrij, maar die was een beetje smoezelig van de vorige gasten. Marleen vroeg de ober of hij het even wilde afvegen. Hij reageerde een beetje geïrriteerd, maar kwam even later om het te doen. We observeerden het doen en laten van het personeel. Voor iedere bestelling moesten ze een trapje af en de straat oversteken naar het restaurant waar vandaan het eten moest komen. Ze waren met z'n tweeën, dus de verwachting was dat het lang zou gaan duren. Inderdaad was na 20 minuten de bestelling nog niet opgenomen. We zijn vertrokken. Bij het volgende terras werd ons verteld dat de keuken ging sluiten (terras zat nog bijna vol)????? Bij het terras er naast konden we wel terecht. Daar hebben we lekker gegeten.
Met een volle maag werd de wandeling voortgezet.
Om kwart voor vier hebben we nog wat geld in de P-meter gedaan en hebben we nog wat gewandeld. Er moesten ook nog boodschappen gedaan worden. Auto pakken dus en naar de Intermache net buiten Autun. Daar maakten we weer iets opmerkelijks mee. Ik wilde iets kopen bij de slagerstoonbank. Ik stond daar met twee dames, waarvan 1 Nederlandse. Na een paar minuten wachten, kwam het meisje van de vleeswarentoonbank er naast ons vertellen dat de medewerker van de slagerstoonbank pauzeerde en over 5 minuten weer zou komen. Voor mij geen probleem, ik ga gewoon eerst wat andere boodschappen verzamelen. Maar ik ben wel heel benieuwd wat meneer Jumbo hiervan zou vinden. In Frankrijk is men gewend te wachten en accepteert dat overal, behalve op de weg.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dinsdag 22 augustus.
Gisteravond was het internet weer zo ontzettend slecht dat ik om 24.00 uur gestopt ben met mijn verhaal van maandag. Ik besloot het vandaag af te maken. Aangezien het vandaag weer wolkeloos en warm zou worden, besloten we eerst te gaan wandelen, een beetje vroeg in de ochtend.
Helaas werd ik heel vroeg gewekt door eerst het balken van een ezel op de camping. Een Fransman die een trektocht met een ezel maakt van Bretagne naar hier en weer terug (6 maanden), heeft op deze camping zijn tentje opgeslagen. De ezel staat aan een touw op een veld van de camping dat verder leeg is. Dat balken klinkt ontzettend hard. De man zou vanochtend heel vroeg vertrekken en waarschijnlijk begon de ezel te balken toen hij zijn baas zag. Nadat ik weer in slaap was gevallen werd ik opnieuw gewekt, nu door een kat (krols of ruzie), dicht bij de caravan. Toen ik eindelijk weer sliep, sliep ik te lang door, half negen.
We zijn toch gaan wandelen, maar iets later dan gepland. Ik heb een paar foto's bijgevoegd. Niet te veel want ze worden allemaal een beetje hetzelfde.
Op het laatste stuk passeerden we een huisje waar ineens een mooi jong poesje miauwend naar ons toe kwam. We hebben hem/haar even geaaid. Maar toen we verder liepen, kwam het poesje ons achterna. Wij dachten dat ze wel terug zou gaan, maar dat deed ze niet. Na 1,5 kilometer besloten we terug te gaan om haar bij haar (door ons veronderstelde) thuis te brengen. We hebben aangebeld maar er was niemand thuis. Er lag wel een grote poes voor het huis die verder niet reageerde op het poesje. Het beestje was na die 3km in de brandende zon moe en warm en ging onder een tafel liggen. We zijn snel weer verder gegaan en ze kwam ons niet meer achterna. We hebben nog wel even met Herman in Nederland gebeld met de vraag wat zij er van zou vinden als we dat kleine lieve mooie poesje mee zouden nemen. Herman was faliekant tegen. Ze heeft al genoeg te stellen met Ivo en dan ook nog een Franse poes. Dat zou zeker communicatieproblemen geven. Daar hebben we dus maar van af gezien.
Na aankomst op de camping en lunch en koffie heb ik het verhaal van gisteren afgemaakt en ook van vandaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten